PERSPECTIEF2015 EEN MAGMAPROJECT
klik op de foto voor nog meer info
Dromen wat onmogelijk lijkt ….
Mag ik je uitdagen?
Droom even mee. Het is 2018. Het magische jaar 2012 is voorbij. De wereld is tot rust gekomen.
Wie de ondergang voorspelde had ongelijk. Wie dacht dat we in een nieuwe dimensie zouden zakken (of vallen) had het ook fout. (tenzij hij/zij nu leeft in één of andere dimensie die buiten mijn waarneming valt.
Ik leef. Ik voel en ik voel mijn huid. Ik zie. Mijn vrouw is iets ouder geworden, zachter ook. Ik heb dat graag. Het licht lijkt me ook iets zachter (maar het zou ook kunnen dat mijn ogen zijn achteruit gegaan).
Mijn kinderen zijn nu mijn kleinkinderen, mijn dochters fantastische moeders.
MAGMA is groot. De droom van één van de mensen op een MAGMA-café in 2008, is realiteit: onder elke kerktoren vloeit het MAGMA. Mensen verzamelen zich in groepjes om samen te dialogeren en te mediteren.
De wereld lijkt me iets minder visueel. Dat wil zeggen: ik ruik de bloemen in het landschap. En de geur die streelt en roept. De kleurenwappering van de vlinders verraadt hun smaak. ’t Moet lekker zijn. Ik zie de bijen honing slurpen. Ik hoor – merkwaardig – stilte. Zouden mijn oren ook achteruit gegaan zijn? Neen, ik hoor een vink die ‘suskewiet’ en een meikever zoemt voorbij.
Veel van de geluiden die onrust verwerkten in mijn systeem zijn niet meer. Ik hoor geen vliegtuigen (ik zie wel ergens in de verte een stip door het luchtruim glijden.). De auto’s schuiven langs. Geen motorgeronk, geen geurende uitlaatgassen en dus waarschijnlijk ook geen fijne stofdeeltjes.
Ik voel een oproep en praat, in stilte, met een collega. Waar heb ik dat geleerd? Het lijkt me evident vandaag, zoals het veld. Ik besef en voel veel beter de verbindingen rondom mij. Mijn ouders zijn niet meer en toch voel ik hun nabijheid. Dus toch meer dimensies?
Ik merk hoe anders de mensen reageren. Ik zie meer intens en diep genieten rondom mij. De onrustige trillingen die de economie in materiële drijf en winstmaximalisatie het veld in stuurden lijken me neutraler nu. Er is iets nieuws. Ik voel hoe ik mee creëer, co-creëer en afspreek met zij die de natuur bezielen. Ik ben ouder en voel een speelse kracht die groter is dan toen ik dit schreef.
Mag ik je uitdagen?
Ging het bij jou net als bij ons?
Weet je nog hoe we hier geraakten?
Dan bent je klaar om met ons mee toekomst te creëren.
Beste vrienden,
Het is een tijd geleden dat ik jullie zag. Ik herinner me én jullie verbaasde gezichten én de opwinding in jullie ogen toen ik zei dat ik in het vorige nummer vertelde dat ik van 2018 droomde. Dat ik naar 2015 zou vertrekken was toen al duidelijk voor mij.
Augustus 2008, ’t zomerde toen en de zon toverde minuscule zweetdruppeltjes op onze huid. Vuur en water. Gelukkig was er af en toe de koele bries. Warm die dag, een mooie herfst hadden ze aangekondigd. Maar je weet hoe moeilijk het is juiste voorspellingen te doen.
“Als de aarde verder opwarmt zal je nog meer zweten!” lachten jullie, “Je hebt toch je rubberbootje mee?”
Neen dus. Ik dacht niet dat ik dat nodig had en inderdaad in 2015 overheerst het waterelement niet meer dan in 2008. Ik wil niet teveel vertellen om jullie het genot van de reis niet te ontnemen. Niets is mooier dan de dingen die te gebeuren staan voor de eerst keer te beleven.
Ik stel voor dat ik jullie een paar uitdagingen toegooi uit 2015. Daarmee test ik ook meteen jullie intuïtieve vermogen.
1. Bestaat de Euro nog? Of betaal ik nu met de Chinese yuan ?
2. Eten we nog dieren of staat het doden van dieren nu gelijk aan moord ?
3. Zijn er nog Belgen, Vlamingen, Walen of zijn we allemaal wereldburgers ?
4. Is kroonprins Phillip nu uiteindelijk koning geworden ?
5. En wat met de olie? Tanken we nog? Of rijden we op een ander soort energie ?
6. Wie won de wereldbeker voetbal in 2010 ? Wie in 2014 ? (Ik zou me schatrijk kunnen gokken)
7. Aan de hoeveelste aflevering familie zitten we op 15 augustus 2015 (of bestaat VTM niet meer) ?
8. Wonen er mensen op mars ?
9. Is de aarde weer tot rust gekomen of beeft ze nog steeds ?
10. Is het gigantisch groot magmaveld onder de Vesuvius al tot uitbarsting gekomen ? (zie http://www.vulkanen.nl/files/doc.asp?doc_id=3561)
Mooi toch als je weet dat de enige zekerheid, onzekerheid is. Dat geeft de kans elke dag te beleven als nieuw, en in overgave te gaan voor geboorte, leven en dood.
Mooi toch als je mee de toekomst kan creëren, co-creëren dus, en je kan beseffen dat jouw aandeel in het geheel zit, onmisbaar was, en je toch de verwondering voor wat ontstaat kan bewaren.
Tot later,
Jos Pauwels